Ben çok sevdiğim insanlara bile at gözlüğünün yakışmadığını gördüm. Bunu kendilerine söylememden hiç hoşlanmadılar. Hatta bu yüzden küsenler kırılanlar oldu. Yamulmamak ne zor değil mi?
“Ooo maşallah nasıl da yakışmış size” demeliymişim. Daha önce tenkid ettiğim türden bir kitap yazan bir büyüğüme, “ooo maşallah size de bu yakışır dedim.” Aman efendim nasıl hazlandı, nasıl köşe köşe oldu, nasıl teşekkür etti nasıl bilemezsiniz. Yapay da olsa övgü ve teşekküre kaşınıyor birileri.
...
Ben ben olarak bizzat gözlerinin içine baka baka birkaç ay önce bu kitaptaki, usul ve uslubun mota mot filancayı taklid olduğunu söylemiştim de nasıl içerlemiş nasıl bozulmuştu.
Samimiyetle övenleri de yok değildir elbet, bu gibileri. Onlara da yazılı teşekkür etmek şık olur elbet.
Kitabının başında zevk aldığı yöne sevkeden sâikine yazdığı teşekkürü de, kitapta baştan sona sevk aldığı sâikine tezelzülünden mülhem olsa gerek.
